Op vrijdag 23 augustus mochten ik met mijn vriendin Andrea en ik deelnemen aan een heel bijzondere rondleiding bij Paleis Noordeinde te Den Haag.
Dinsdag 6 augustus waren Loyd en ik in Vrijetijdscentrum ‘De Wipmolen’ te Delft. Samen met Franziska, instructeur Puppy Pleeggezinnenzorg bij KNGF Geleidehonden, een presentatie gegeven aan zo’n 28 aanwezigen die zich hadden aangemeld voor de ‘Zomerschool voor Senioren’.
In de dagen voorafgaand hadden Franziska en ik gewerkt aan een gezamenlijke PowerPoint presentatie, zeer geslaagd naar mijn mening.
Iets na 9.00 uur werden Loyd en ik door Franziska opgehaald van het station, rond 9.30 uur werden we bij ‘De Wipmolen’ hartelijk ontvangen door de heer van Wijk, mijn contactpersoon en tevens buurman van Franziska. Haar werk had veel interesse gewekt en zo kwam een lezing over het werk van KNGF Geleidehonden op het programma bij de ‘Zomerschool’.
Om 10.00 uur startte Franziska, na een kort welkomstwoord van de heer van wijk, de presentatie. Elkaar afwisselend vertelden we over het werk van KNGF Geleidehonden. Franziska belichtte o.a. het werk van de Puppy Pleeggezinnen en haar werk als instructeur. Zij verzorgt voor KNGF Geleidehonden de workshop ‘PAWS’ (Parents Autism Workshop & Support) en kon daar wat meer over vertellen en nam daarbij de uitleg over Autisme geleidehonden en Buddyhonden voor haar rekening. Ook wat er in 2018 bereikt is en een overzicht van de bestedingen werd door Franziska toegelicht.
Mijn verhaal ging over de opleiding van de diverse geleidehonden, mijn kennismaking en ervaringen met Loyd. Verder lichtte ik het werk van de Blindengeleidehond, Assistentiehond en Medische Detectiehond toe.
We hebben er naar mijn mening een mooie duo-presentatie van gemaakt.
In de pauze was er veel belangstelling voor de meegebrachte knuffelpups en sleutelhangers. De donatiebox werd ook goed gevuld. Een heel mooie opbrengst voor KNGF Geleidehonden. Hartelijk dank aan alle gulle gevers!
Na de pauze was er na het afronden van onze presentatie ruim tijd voor de vele vragen. Zo leuk dat er nog steeds vragen zijn die ik niet eerder hoorde. Of ik bij het loslopen van de hond nooit bang ben dat hij wegloopt. Tja, eigenlijk nooit echt bij stil gestaan dat hij dat zou doen. De honden zijn getraind om terug te komen bij een fluitsignaal, bij terugkomst wacht een beloning.
Rond 11.45 uur werd de ochtend door de heer van Wijk afgerond. Franziska en ik werden hartelijk bedankt. Wij vonden het heel leuk om te doen!
Franziska bracht Loyd en mij weer terug naar het station. Ik vond het heel leuk en leerzaam om met een medewerker van KNGF Geleidehonden op pad te zijn. Met meer inzicht in haar werk kan ik in de toekomst een completer beeld geven over het werk van KNGF Geleidehonden.
Op donderdag 4 juli gaf Het Randstedelijk Mannenkoor een benefietconcert voor KNGF Geleidehonden in de Dorpskerk van Spijkenisse.
Al zo’n 3 1/2 jaar wandelen Loyd en ik bijna dagelijks met Ed en zijn hond Boy. We komen nooit gespreksstof te kort en zo vertelt Ed ook over het mannenkoor waar hij deel van uit maakt. Enkele maanden terug vertelde hij me dat het koor ieder jaar een benefietconcert geeft voor een goed doel en dat hij KNGF Geleidehonden wilde voordragen. Een paar weken later kreeg ik het goede nieuws dat de keus was gevallen op KNGF Geleidehonden. Het contact met de voorzitter van ‘Het Randstedelijk Mannenkoor’ werd snel gelegd en de details werden doorgenomen.
We waren vroeg aanwezig in de Dorpskerk te Spijkenisse; het koor was aan het inzingen. Wat klonk dat prachtig! Om 19.30 uur gingen de deuren van de kerk open voor het publiek. Voor ons was een mooie plek voorin de kerk gereserveerd. Burgemeester van Nissewaard, de heer Foort van Oosten, was ook uitgenodigd en kwam even gedag zeggen, net als wij erg benieuwd naar het concert van deze avond.
Om 20.00 uur werden alle aaanwezigen welkom geheten door de voorzitter van ‘Het Randstedelijk Mannenkoor, de heer Ger Beikes. Even later stonden Loyd en ik voor een nagenoeg volle Dorpskerk. In het kort kunnen vertellen over het werk van KNGF Geleidehonden, maar vooral iedereen bedankt voor hun aanwezigheid bij dit concert voor KNGF Geleidehonden en hen alvast bedankt voor hun steun aan dit mooie doel.
De avond werd gezellig aan elkaar gepraat door dirigent Arjan Breukhoven. Zijn zoon Matthijs bespeelde met passie het orgel, geweldig dat geluid! Had nooit gedacht dat een kerkorgel zulke aanstekelijke muziek kon voortbrengen.
Het concert was een mix van schitterende ‘klassiekers’ gezongen door het mannenkoor dat met zo’n 70 man de kerk vulde met een prachtig vol geluid en 3 lokale jonge talenten; FAURE, Noémi Hoogendijk en Valerie van Os. Ook de aanwezigen kregen de gelegenheid uit volle borst mee te zingen; ‘My Baby Just Cares for Me’ in canon.
Tussendoor werd door enkele koorleden een collecte gehouden. Er werd snel geteld en door het koor aangevuld tot een mooi rond bedrag. Even later werd ik uitgenodigd om de cheque in ontvangst te nemen. Ongelooflijk, wat een mooie opbrengst! € 1.000,- voor KNGF Geleidehonden! Ik was sprakeloos, maar met de microfoon voor mijn mond lukte het wel om iedereen geweldig te bedanken voor hun steun. Dit bedrag is een substantiële bijdrage aan de opleiding van een geleidehond.
De avond werd afgesloten met een uitnodiging aan de mannen om zich bij het koor te voegen. Enkelen, waaronder de burgemeester, waren zo sportief om hierop in te gaan. Klonk best goed! Daarna vulde de hele kerk zich met het lied ‘You’ll Never Walk Alone’.
Na afloop was het een drukte van jewelste; Loyd had fans! Met zangeres FAURE op de foto, verder nog enkele vragen kunnen beantwoorden. Rond 22.00 uur was het tijd om te gaan.
Wat een geweldige avond! Had het voor geen goud willen missen!
Op donderdag 20 juni stonden mijn buddy Sascha en ik om 20.15 uur aan de start van de Inner Circle Run 10 km. Mijn vriendin Andrea stond gezellig bij ons, zij ging voor de 5 km.
Het was prachtig weer; Na een bewolkte dag, met zo nu en dan wat regen, kwam de zon rond 18.00 uur goed door. Temperatuur was perfect, graad of 18 en een beetje wind.
Mijn valkuil is te snel van start gaan; Meestal roep ik dan: “Dit hebben we vast!”, maar moet dan wel weer veel toegeven tegen het einde. Deze keer zijn we vrij rustig van start gegaan, net iets onder de 6 min/km. Andrea ging er als een speer vandoor, zij liep de 5 km. in 29.20 min.
Mijn doel voor deze avond was niet te veel letten op tijd, maar wel binnen de 1:04 finishen. Ik wilde ‘lekker’ lopen. Sascha zou het tempo en de tijd in de gaten houden.
De eerste ronde van 5 km. ging goed, maar het was erg druk op het parcours: Soms iets inhouden, dan weer de mogelijkheid iets te versnellen. We kwamen bij 5 km. door in 29:54. Wat een rust en ruimte tijdens de 2de ronde, dat liep lekker! Tijdens deze ronde verloor ik wat tijd; Ik had wat water aangenomen, want het was toch best warm. ‘Col de Sophia’, een brug die bij de 10 km. 2 keer aan bod komt, kostte me in de 2de ronde wat meer moeite.
Na de brug nog een stukje ‘heen en weer’; Bij het keerpunt kreeg ik het even moeilijk, had iets te enthousiast vrijwilliger Louise begroet en dat kostte energie.
Nog 800 m. “2 rondjes baan!” zeggen we dan. Het laatste rechte stuk naar de finish wilde ik een eindsprint, daar werkte ik in de meters daarvoor naar toe door op mijn adem te letten en helemaal te focussen op het lopen. En daar was ‘ie! Een mooie eindsprint en na 1:00:07 over de finish. Volgens mijn GPS horloge hadden we 10 km. en 120 m. afgelegd en kwamen we uit op 5’56″/km. Daar ben ik echt heel blij mee!
Ik kan oprecht zeggen dat ik lekker gelopen heb! Sascha weer enorm bedankt voor de begeleiding en de gezelligheid!
Legendarisch… Zo durf ik de 1ste editie van de Inner Circle Run wel te noemen. We hebben het er nog steeds over; Een wolkbreuk vlak na de start, de straten stonden binnen no time blank, een aantal 10 km. lopers hield het na een ronde van 5 km. voor gezien. Als herinnering, heel toepasselijk, een mooie Bolidt handdoek.
Het jaar daarop stonden er bijna 2 keer zoveel deelnemers aan de start. Deze leuke loop voor het goede doel was op de kaart gezet! Het werd wederom een heldentocht; Vlak voor de start brak de zon door, nauwelijks wind en het was om 20.00 uur nog 25 graden.
Op 19 juni 2014 was de 3de editie. Voor de gelegenheid hadden mijn loopmaatje en ik een mooi Inner Circle Run shirt aangeschaft, wij liepen de 10 km. in stijl. Vanaf dit jaar was het parcours iets anders en door de Atletiekunie gecertificeerd. Dus die 55 minuten die we liepen was echt over 10 km!
Helaas heb ik het een 3-tal jaar laten afweten, er veranderde in die jaren zoveel voor mij. Vanaf mijn geboorte ben ik zeer slechtziend, door ervaring en veel trucjes heb ik me altijd aardig kunnen redden in de ‘ziende’ wereld en zo ook tijdens wedstrijden. Eind 2014 veranderde dat allemaal door een hersenschudding, in 2015 heb ik 9 maanden gerevalideerd en heb geleerd – ben nog steeds aan het leren – beter of liever gezegd anders met mijn visuele beperking om te gaan. Ik ben gaan hardlopen met een buddy, aan een touwtje lopen staat me nog steeds wat tegen, maar het is soms gewoon nodig.
Het vinden van een buddy, ofwel het vragen of iemand in mijn tempo wil lopen en wil kijken waar ik veilig kan lopen tijdens een wedstrijd, viel me moeilijk. Ook de vraag bij de organisatie of ik een gratis startnummer kan krijgen voor mijn buddy. De meesten doen daar helemaal niet moeilijk over, maar om het te vragen vind ik nog steeds lastig.
Met 10 à 12 km/u. erop vertrouwen dat iemand je nergens tegenaan laat lopen of laat struikelen. Stiekem denk je dat je het zelf ook wel ziet… Maar dat is het… Erop vertrouwen, net als dat ik mijn geleidehond vertrouw. En net als lopen met een geleidehond, moet je ook wennen aan lopen met een buddy. Wat wil je dat hij/zij wel en niet zegt? Een teveel pratende buddy kan irriteren, maar als ze te weinig zeggen, is het ook niet goed.
In 2016 bood Sascha aan mijn buddy te zijn. Het klikte meteen en we hebben sindsdien een aantal leuke loopjes, variërend van 5 tot 21 km. gelopen.
Op 21 juni 2018 stonden we samen aan de start van de 7de Inner Circle Run om 5 km. te lopen. Het was goed weer en er stonden geweldig veel deelnemers aan de start. Het was met ruim 1.300 deelnemers aan de 5 en 10 km. erg druk op het parcours, ik had de hulp van mijn buddy hard nodig, dankzij haar heb ik veilig de finish bereikt.
Het laatste stuk naar de finish vind ik wel het leukste deel van het parcours; Je neemt de bocht naar links en dan heb je een paar honderd meter brede weg, in één lijn naar de finish, perfect voor een eindsprint als deze er nog in zit.
Donderdag 20 juni a.s. hopen we er weer bij te zijn. Sascha heeft al toegezegd, we gaan deze keer voor 10 km!
Gepubliceerd op 5 juni 2019
Inner Circel Run krant
Op dinsdag 28 mei organiseerde ik alweer de 13de editie van de halfjaarlijkse Coopertest op de atletiekbaan van C.A.V. Energie. Dankzij een vast team van vrijwilligers loopt deze 12 minutenloop altijd gesmeerd en is het voor mij mogelijk om ook deel te nemen.
Het was deze keer minder druk; 62 atleten verdeeld over 5 series. Lekker overzichtelijk voor de vrijwilligers. Het weer werkte mee vanavond, na een regenachtige dag hadden we een lekker zonnetje dat helaas slechts één zijde van de atletiekbaan verwarmde. Aan de schaduwzijde, bij de start en waar de meeste vrijwilligers hun taak enthousiast uitvoerde, was het best fris.
Vanavond had ik qua lopen maar één doel voor ogen: Beter presteren dan vorige keer, heb toen de 2.200 m. niet gehaald en dat is voor mij moeilijk te accepteren.
Ik startte in serie 2 om 19.40 uur. Na een korte warming up voelde ik me goed, ontspannen en ik had er zin in. Volgens mij heb ik best netjes gelopen. Halverwege moest ik iets toegeven, maar kon na 10 minuten het tempo weer iets verhogen. Bij het signaal van 11 minuten had ik de 2.000 m. net gepasseerd, die had ik vast! 200 m. overbruggen moest toch lukken! En het lukte… 2.222 m. Daar kan ik best tevreden mee zijn.
De’ snelle jongens’ liepen om 20.40 uur in serie 5. Folkert van der Krol liep de grootste afstand, 3.463 m.
Het was na afloop gezellig druk in de kantine. Een zeer geslaagde en leuke avond!
Op maandag 20 mei waren Loyd en ik opnieuw aanwezig bij de School met de Bijbel in Bleskensgraaf. Namens KNGF Geleidehonden mocht ik weer 2 gastlessen verzorgen in de groepen die sinds ons vorige bezoek plastic doppen zijn gaan sparen.
Loyd en ik waren erg vroeg, we hadden mooi tijd voor een wandelingetje in de omgeving van de school. Dankzij een aantal leerlingen werd de te overbruggen tijd op een leuke manier doorgebracht.
Om 13.00 uur waren we bij de SBO groep 7. In deze klas zijn we vorige keer even op bezoek geweest, maar nu de klas zo goed had gespaard waren we er een uur om over het werk van KNGF Geleidehonden te vertellen, maar niet alleen dat. De kinderen uit de groep hadden van te voren al vragen bedacht en daar hebben we uiteraard alle tijd voor genoemen. Voor wie wilde kon proberen z’n weg te vinden met de taststok en uiteraard stond het aaien van Loyd ook op het programma.
Het liep in groep 7 een klein beetje uit; SBO groep 5/6 zat rustig op ons te wachten. Ook in deze klas werd weer aandachtig geluisterd en werden er leuke vragen gesteld. Loyd zat al weer klaar om alle aandacht en aaien in ontvangst te nemen. Aan het einde van deze les kreeeg ik heerlijke ‘Merci’ cadeau.
Nou, jullie Merci! Bedankt voor de leuke ontvangst, de aandacht en voor het sparen van de doppen voor dit mooie doel!
Tijdens het wachten op de taxi naar huis ook geen aandacht te kort. Niet alleen leuk voor Loyd, maar ook voor mij om te ervaren hoe geïnteresseerd kinderen zijn. Dit worden volwassenen die begrijpen dat het leven niet voor iedereen hetzelfde is. Mensen die op jonge leeftijd hebben geleerd rekening met anderen te houden.
Volgens het VN-verdrag over de rechten van mensen met een beperking moeten assistentiehonden officieel worden toegelaten in openbare gelegenheden. Bij Diergaarde Blijdorp werden hulphonden niet toegelaten, de dieren waren niet aan honden gewend en enkelen kunnen in paniek of gewond raken bij een poging te vluchten.
Sinds 2017 was Diergaarde Blijdorp in gesprek met KNGF Geleidehonden in gesprek over de mogelijkheid geleidehonden toe te laten. Men is begonnen met proefwandelingen met diverse types assistentiehonden om de reacties van de dieren, maar ook van de geleidehonden te peilen.
Op maandag 16 april 2018 deden Loyd en ik en nog 4 geleidehonden en hun bazen mee aan zo’n proefwandeling. Onder begeleiding van medewerkers van Diergaarde Blijdorp en KNGF Geleidehonden liepen we langs de diverse weides en vertrekken. Loyd had zijn eerste spannende aanvaring met een groepje apen. Hij stond enthousiast kwispelend en snuffelend bij het raam van hun verblijf, toen enekele apen het zat leken te zijn. Zij sprongen tegen het raam, Loyd schrok zich kapot. Het duurde even eer hij van de spanning van zich af had geschud.
Neushoorns, giraffes, zelfs bij de leeuwen niks aan de hand. Van die grote struisvogels moest hij niets hebben, hij ging er met z’n rug naar toe staan. Bij de tijges zullen Loyd en ik niet meer komen, dat was echt te spannend! We liepen een soort overdekte gang in, aan beide zijden ramen met zicht op het verblijf. De tijgers hadden Loyd al snel in de gaten, je hoorde het publiek reageren: “Kijk die tijgers!”, “Moet je die ogen zien!”. De tijgers kwamen met een noodgang richting de ramen. Loyd, die geen weet heeft van een glezen afscheiding, schrok zich wild, we wisten niet heo snel we daar weg moesten komen. Hij wilde daarna bij geen enkel vertrek meer naar binnen en geef ‘m eens ongelijk!
Artikel: Hulphonden schrikken zich een hoedje van tijgers in Blijdorp – AD 6-06-2018
Vandaag verscheen in het AD het artikel: Doorbraak in Blijdorp: hulphonden vanaf nu welkom in Rotterdamse dierentuin.
Het is belangrijk dat je met je geleidehond overal ‘welkom’ bent, maar de vraag is of je dat moet willen. Voor Loyd was dit geen leuke dag. Mooi dat, voor wie wel met een geleidehond naar deze dierentuin wil, dat de honden vanaf nu worden toegelaten. Met een aangepaste route zal de stress voor de dieren in de diergaarde en voor de honden hopelijk een stuk minder zijn.
Muziek en Film in de Letostraat
Enige tijd geleden, met een biertje aan de bar, zei John met regelmaat een berichten op Facebook voorbij te zien komen waar Loyd en ik namens KNGF Geleidehonden een gastles of lezing verzorgen. Of ik het leuk zou vinden een presentatie te geven tijdens één van de pleinevenementen van de Culturele Commissie Heijplaat. Natuurlijk zou ik dat leuk vinden! E.e.a. werd via KNGF Geleidehonden geregeld en zo stond ik zondag 12 mei in de Letostraat.
Rond 14.30 uur arriveerden we; John kwam ons tegemoet, we werden hartelijk ontvangen op het plein. Men had een prachtige tafel geregeld waarop we promotiemateriaal en dergelijke kwijt konden. Voor Loyd een grote bak water en voor ons wat we maar wilden.
Rond 15.00 uur begon de film ‘Herinneringen aan de Rotterdamse Droogdokmaatschappij’. De middag werd muzikaal omlijst door zanger Leendert de Boer met gezellige Hollandse meezingers.
Rond 16.00 uur waren Loyd en ik aan de beurt. Een verhaal over het werk van KNGF Geleidehonden en het leven met een geleidehond. Op de achtergrond een diavoorstelling, grotendeels over 5 1/2 jaar Loyd.
Een gezellige drukte op het plein; Er werd veel gepraat, wat gedanst en vooral Loyd kreeg veel aandacht bij onze tafel. Rond 17.00 uur was het afgelopen, maar we mochten nog even lekker blijven zitten met een biertje en een zak patat DJ Hansie had nog wat fijne deuntjes. Nadat we de spullen van tafel hadden ingepakt, was het rond 18.00 uur wel tijd om huiswaarts te gaan.
Het was een bijzonder leuke middag!
De Energie MiLa Trackmeeting, één van de meest succesvolle wedstrijden bij C.A.V. Energie waar vooral snelle (baan)atleten op af komen. Ik vroeg me af of ik wel wat te zoeken had bij deze wedstrijd, van de ca. 175 deelnemers op de 1.000 m. was ik de enige die een tijd van 5.00 min. op had gegeven bij inschrijving. Gezien mijn prestaties van het afgelopen half jaar was rond de 5.00 min. naar mijn idee het hoogst haalbaar. In 2014 deed ik voor het laatst mee aan deze trackmeeting. Ik was toen echt goed in vorm en liep 4.13 op de 1.000 m. mijn PR.
Om 20.15 uur werden de atleten voor de 1ste serie op de 1.000 m. verwacht in de ‘callroom’. Van hier uit werden we om 20.30 uur uitgenodigd om aan de start te verschijnen. Ik was super nerveus; De afstand kon ik wel aan, waar ik tegenop zag was 30 sec. na de één na laatste loper te finishen. Alles op alles om in de 4.zoveel te lopen, want als enige met 5.nogwat achter de naam wilde ik echt niet!
Na het startschot was er maar één gedachte: Gewoon gaan! Zonder erg volgde ik de groep, maar kwam er na zo’n 300 meter achter dat dat toch wat te hard ging. Mijn horloge gaf iedere 30 sec. een signaal, daardoor wist ik dat ik in ieder geval voor lag op mijn schema. Iets inhouden en zorgen dat ik het signaal op de 100 m. lijnen voor bleef.
Vanaf diverse punten langs de baan werd ik enorm aangemoedigd, mijn loopgroep stond uit volle borst te schreeuwen ter hoogte van het 100-500-900 m. punt. Bij het passeren van de 600 m. ging het best pijn doen. Mijn bovenarmen voelden verkrampt en mijn benen verzuurden. Ik hoorde Aad roepen: “Kom op, nog 180 m.!” Ik zag dat ik dichter bij de atleet voor me kwam. Wat zou het mooi zijn als ik daarbij in de buurt kon blijven.
Bij de 900 m. hoorde ik mijn groep roepen: “Pak ‘m! Pak ‘m!”. Deze aanmoedigingen gaven me zoveel kracht dat er gewoon nog een eindsprint inzat! Bij 950 m. haalde ik de loper in. Wat deed dit pijn, nog even doorbijten! Net over de finish gingen pijn en geluk in elkaar op. Geen idee wat voor tijd ik gelopen had, was vergeten mijn horloge stop te zetten. Het was in ieder geval onder de 5.00 minuten en ik was niet de laatste loper!
Na het uitlopen en douchen werd ik door mijn groep gefeliciteerd, iemand wist me te vertellen dat ik 4.31.80 had gelopen. Ik geloofde er niets van, maar dit resultaat stond toch echt achter mijn naam. Wauw, wat ben ik hier blij mee!
Het lijkt erop dat mijn vorm weer wat terugkomt, dit motiveert enorm!
