Tijdens de zeer warme dagen van de afgelopen weken was mijn lieve kat wat lamlendig en zocht verkoeling. Vooral de koele badkamervloer werd een favoriete plek om lang uitgerekt te gaan liggen. Normaal, dacht ik, het is zo warm. Rafiki dronk veel water, logisch. Totdat het er naar uitzag dat hij zich niet alleen lamlendig voelde, maar ook erg beroerd.
Bij het bezoek aan de dierenarts werd bloed afgenomen en bleek Rafiki suiker, nierfalen en bloedarmoede te hebben en wel zo erg dat er niets meer aan te doen zou zijn. Dat hij ziek was, was me wel duidelijk, maar dat het zo erg zou zijn had ik niet gedacht. Het beste zou zijn om hem zo snel mogelijk te laten inslapen, ik werd gek van verdriet, mijn lieve Rafiki, dat kan niet. Ik besloot hem mee naar huis te nemen en hem de volgende dag te laten inslapen. Achteraf wel spijt van deze beslissing, het arme dier had het zo slecht. Maar op het moment dat ik het hoorde kon ik het niet opbrengen hem meteen te laten inslapen. Lees verder →