Gastlessen School met de Bijbel

Vandaag waren Loyd en ik weer op bezoek bij de School met de Bijbel in Bleskensgraaf. We waren mooi op tijd, dus na een lekker bakkie koffie ook nog even tijd om een blokje om te gaan met Loyd en een aantal leerlingen die het leuk vonden om met ons mee te lopen.

Op deze school wordt enthousiast doppen gespaard voor KNGF Geleidehonden. Bij ieder bezoek vertel ik over het werk van dit mooie doel en hoe geweldig het is dat er zoveel doppen worden ingezameld.

Om 13.00 waren we te gast bij meester Gerbert en de SBO groep EF. Het lesuur werd begonnen met een psalm en een mooi gebed. Ik begon mijn verhaal met de geschiedenis van KNGF Geleidehonden, daarna over het eerste jaar van de pup in het Fokgastgezin en Puppypleeggezin. De opleiding, de diverse geleidehonden, kennismaking en instructie met de hond en hoe fijn het is om met Loyd te werken kwamen ook aan bod. Gelukkig was er tussendoor ruim de tijd om de leuke vragen uit de groep te beantwoorden. Er kon door de leerlingen geoefend worden met stoklopen en voor sommigen het hoogtepunt van de les… gelegenheid om Loyd te aaien. Aan het einde van de les kreeg ik van meester Gerbert heerlijke paaseitjes, voor Loyd waren snacks gehaald, maar deze had de meester per ongeluk mee naar huis genomen. En hij heeft niet eens een hond! 🙂

De 2de les was om 14.00 uur bij juf Lize en de SBO groep CD. In deze les ongeveer hetzelfde verteld als in de vorige en ook hier weer leuke vragen. “Hoe eet u?” “Nou, met mes en vork… een lepel… soms met m’n handen”. Maar zo was de vraag niet bedoeld; Hoe weet ik wat er op m’n bord ligt. Tja, ik heb me menig maal vergist… Een olijf in m’n mond gestopt terwijl ik dacht, hoopte dat het een druif was. En “Hoe is het om blind te zijn?” Ook een goeie! Het is moeilijk uit te leggen hoe iets is, als je het andere niet kent en mist. “Hoe is het om ziend te zijn?” vroeg ik. Daar kreeg ik nog een verdraaid goed antwoord op ook. Er werd ook gevraagd of ik kon laten zien hoe Loyd werkt. Dat kon na de les buiten wel even. De laatste minuten van de les werden besteed aan het aaien van Loyd. We werden ook nog eens verwend met leuke cadeautjes; Lekkere snacks voor Loyd en ik kreeg een Rituals body cream, heerlijk!

Loyd en ik liepen met een aantal kinderen mee naar de plek waar ze werden ophaald, zo kon Loyd laten zien wat hij kan. Er was natuurlijk wel erg veel afleiding, maar ik vond dat hij het netjes deed.

Weer een heel leuke, gezellige middag gehad!

Geplaatst in KNGF Geleidehonden | Getagged | Een reactie plaatsen

Marathon Trainingsloop 28 km.

Tot nu toe hebben we het qua weer goed getroffen tijdens de Marathon Trainingslopen. Vandaag zat het weer niet mee tijdens de 28 km. trainingsloop. De verwachting was dat het rond 13.00 uur pas droog zou worden, ongeveer het moment dat we klaar zouden zijn. Er vertrokken rond 10.00 uur 287 dappere lopers voor een natte 28 km. duurloop. De 32″ groep waarbij ik me had aangesloten telde 28 lopers.

Margot was er ook. Ze had me vannnacht, ja je leest het goed, geappt dat ik niet op haar moest rekenen, maar ze stond er toch maar weer. Een gezellige verrassing. Door de paniekaanval van 2 weken terug zag ik enigszins op tegen deze loop, maar voor vandaag afgesproken dat ik de hele loop vlak achter de pacers Ton en Ineke blijf en zij vroegen de groep rekening met mij te houden.

Het regende lekker door, bij ca. 7 km. constateerde ik dat ik al tot op het hemd doorweekt was, een beetje fris. Op 7,3 km. werden we verrast door een automobilist die het leuk leek keihard door een diepe plas te rijden. We zagen een hoge golf op ons afkomen, een volle laag in het gezicht en alles daar onder nog meer doorweekt. Na een eerste vlaag van verontwaardiging konden we er even later wel om lachen.

Bij 9 km. stond de eerste drinkpost, het drinken pakken ging heel vlot en zo liep ik meteen weer netjes achter de pacers. Winegums neem ik van huis mee, dan hoef ik ze bij de drinkpost niet te zoeken.

Het lopen ging best lekker, gezellig een beetje kletsen en zo kwamen we alweer bij de 2de post op 14,5 km. Margot stapte hier zoals gepland uit. Ik ging achter Ton en Ineke lopen en vroeg of ik daar de ruimte kon krijgen. Dus niemand naast me. Helaas is het besef van ruimte voor iedereen anders… Er liep steeds iemand vlak schuin achter me en zodra ik wat ruimte te tussen de berm en mijzelf liet, schoof hij erbij. Niet op letten nam ik me steeds voor, maar het loopt toch onrustig.

Bij de voorkomende ongemakken, zij het in mijn lijf of koppie, sprak ik mezelf steeds kalm en bemoedigend toe en dat hielp zowaar. Bij de 3de drinkpost op 22 km. hielp een zeer vriendelijke dame me weer naar de voorlopers. Ik vroeg haar meteen of ze achter me wilde gaan lopen. Zij en haar loopmaatje hielden afstand zodat ik zeker een meter rond om me heen de ruimte had. Wat liep dat prettig! Zo heb ik de laatste 6 km. van deze loop ontspannen kunnen afleggen. Bij de 25 km. kwamen we erachter dat het gestopt was met regenen.

Na 2 uur en 59 minuten zat deze 3de Marathon Trainingsloop erop. Een partje sinaasappel, een heerlijk bekertje bouillon en omdat ik me toch nog lekker fit voelde meteen nog een beetje uitglopen op de baan. Achteraf gezien was die regen helemaal niet zo vervelend, als je het eenmaal warm hebt merk je er weinig van.

Ton en Ineke, enorm bedankt voor de fijne begeleiding! En natuurlijk ook fietser Aad, die zonder regenpak 28 km. voor ons uit fietste.

Geplaatst in C.A.V. Energie, Sport | Getagged | Een reactie plaatsen

Marathon Trainingsloop 25 km.

Vandaag was bij C.A.V. Energie de 2de Marathon Trainingsloop. Voor de 25 km. vertrokken rond 10.00 uur 338 lopers. De 32″ groep waarin ik liep werd vandaag gepaced door Gudy en Silvia en telde 33 atleten.

Na het halve marathon avontuur van vorige week zondag in Egmond aan Zee zag ik die 25 km. wel zitten. Hoe zwaar kan het zijn? Daar heb ik me lelijk in vergist. Waar het precies aan lag weet ik niet, maar ik vond het vanaf het begin af aan zwaarder dan de 23 km. We hadden prachtig loopweer, heerlijk zonnetje, niet te veel wind.

Margot en ik liepen gezellig samen op. Net voor de 6 km. was een drinkpost, lekker. Na deze post liepen we vrij comfortabel in het midden van de groep naar de 2de drinkpost op ca. 13,5 km. Goed drinken en een energygel deden me goed. En weer door!

Vanaf dit punt liepen we in een wat rommelig groepje, inhouden, bijhalen, beetje naar links, beetje naar rechts. Erg lastig lopen. Ik kreeg het er rond 18 km. erg moeilijk mee, paniek overviel me en ik ging samen met Margot gauw naar achteren. Maar dan is het al gebeurd, kortademig, kramp op m’n borst, het gaat dan gewoon even niet. Margot had me tot dan toe fantastisch begeleid, hier moest ik haar en de groep laten gaan.

Loes was zo lief om bij me te blijven fietsen en zo kon ik de groep toch nog bijhalen bij de drinkpost vlak bij de 20 km. Maar helaas moest ik ze daar ook weer laten gaan. Ik wilde even wat drinken en een energygel naar binnen werken.

Het ging niet meer lukken de groep bij te halen, maar uitlopen zal ik het. Het tempo was weg, ik was stijf en elke keer als ik iets wilde versnellen kreeg ik weer kramp op m’n borst. Dan maar gewoon rustig doorlopen. Pieter bleef tot aan de 25 km. bij me fietsen en hij wist me te vertellen dat hij de groep steeds in het vizier had. Dat gaf toch nog een goed gevoel. Echt heel dankbaar dat hij bij me is gebleven en ik zodoende veilig mijn doel kon halen.

Eindelijk! Na 2 uur en 47 minuten was ik er. De heerlijke bouillon en de partjes sinaasappel maakten veel goed.

Geplaatst in C.A.V. Energie, Sport | Getagged | Een reactie plaatsen

NN Egmond Halve Marathon

Zondag 12 januari deden mijn buddy Sascha en ik mee aan de NN Egmond Halve Marathon. We mochten namens Running Blind deelnemen aan deze uitdagende loop. Op de EHM site staat: “Als hardloper moet je één keer in je leven deze halve marathon (21,1 km) gelopen hebben. Het is een van de zwaarste halve marathons van Nederland.” We hebben het geweten!

Niet alleen de loop was een heel avontuur, de weg er naartoe kende ook wat uitdagingen. We vertrokken om 9.30 uur naar Heiloo, zon’n anderhalf uur later was het vinden van een parkeerplek nog best lastig. Goed onthouden… ‘Ewislaan’, daar staat de auto. Na ca. 10 minuten kwamen we bij de pendelbussen die ons naar Egmond aan Zee zouden gaan brengen. Wat een rij! O ja, we moeten natuurlijk wel een kaartje hebben voor de bus… Een ware Eftelingrij stond bij de kaartverkoop. Hier hadden we even geen rekening mee gehouden, de meesten in deze rij overigens ook niet. De pendelbussen zouden tot 12.00 uur rijden, dat zouden we toch wel halen?! Ja, gelukkig zaten we iets voor die tijd in de bus. Aangekomen in Egmond aan Zee met Google Maps op zoek naar Hotel Zuiderduin, daar was ons honk voor vandaag. Het was enorm koud, maar gelukkig wel droog. Na een goed kwartier bereikten we het hotel met het NN Runners & Supporters Home en de Running Blind stand.

Polsbandje, plassen, startnummer, omkleden, tas afgeven, plassen en dan snel naar de start. Waar is die precies? We bereikten het startvak behoorlijk aan de late kant, we hoefden in ieder geval niet lang te wachten voor de start, man wat was het koud daar!

Daar gingen we dan, na 300 m. het strand op. Windkracht 6, volop wind tegen. We kwamen amper vooruit, dat gold voor alle lopers om ons heen. We haalden veel wandelaars in. Ik wist dat het pittig zou worden, maar zo zwaar had ik niet verwacht. Je kan in zo’n geval maar één ding doen en dat is genieten; Genieten van de wilde zee, van de schuimvlokken die om je heen dwarrelen, van het drinken op de 5 km. en van het zonnetje dat probeert door te komen. Met zo nu en dan huppelend door het schuim werd het toch een feestje en koud hadden we het allang niet meer.

Na iets meer dan 7 km. mochten we bij Castricum aan Zee het strand via het duin verlaten, dat was nog best een pittige klim. Maar wat een enthousiast publiek wachtte ons op, dat geeft vleugels. Even op adem komen en dan het Noordhollands Duinreservaat in. Ik hoorde Sascha van een bord voorlezen: “1,8 km. onverhard” Gras, zand en modder, we liepen hier aardig door, het was moeilijk een goed pad te kiezen. Nadat ik gevallen was vond ik het best wel eng om zo door te blijven lopen, maar verstand op nul en gaan! Een stuk verderop hoorde ik achter ons iemand zich hardop afvragen wie nou de slechtziende zou zijn, hij dacht de linker. Ik, de rechter, stak m’n hand op en hoorde: “O, jij bent het.” Voelt toch als een compliment, lijk dus redelijk zelfverzekerd te lopen.

Bij Camping Bakkum kwamen we op 10,5 km. een verversingspost tegen. De sportdrank en het water smaakten goed, het was lauwwarm, prettig op de maag. Bij Heiloo stond een vrolijke groep supporters. Vast heel goed bedoeld stond één man op de weg met z’n hand klaar voor een High Five, jammer dat ik dat net niet zag en tegen de man aanliep. Sascha had verwacht dat hij uit de weg zou stappen, er staat immers Running Blind op onze kleding. De schrik zat er even goed in en het niet al te hoge tempo zakte nog iets.

We liepen op ons gemak door, genietend van het zonnetje dat zich zo nu en dan liet zien. Op 13,5 km. en 17,5 km. konden we drinken, je krijgt echt dorst van zo’n loop. Hoewel het tempo laag lag waren we veel aan het inhalen. Dat gaf toch het gevoel dat we aardig liepen. Richting de finish kregen we nog wat kuitenbijtertjes voorgeschoteld. Ook deze rustig overwonnen. Eenmaal op de boulevard, met de wind in de rug konden we toch nog wat versnellen.

Voldaan en trots passeerden we de finish, wat een tocht! We hebben genoten! 2:29:02 was het resultaat. Nou, ben er tevreden mee! Een mooi avontuur en nog belangrijker, alles heel gehouden. Na dit worden de komende marathontrainingen een makkie!

Pascal stond ons koukleumend op te wachten. Snel naar het hotel om op te warmen. Van omkleden kwam het niet, we dronken wat koffie, aten een broodje en vroegen ons opeens af tot hoe laat de pendelbussen zouden rijden. Met enige haast verlieten we deze warme stek om door de smerige regen en wind naar de bussen te lopen. Bij het station in Heiloo kwam de regen nog iets harder naar beneden. We herkenden niet waar we waren, dus maar weer Google Maps opgestart. ‘Ewisweg’ was het toch? Ja, dat was het volgens ons alle drie. Niet dus! Na enige tijd dwalen kwamen we op de ‘Ewislaan’ waar ons voertuig trouw op ons wachtte.

Eenmaal in de warme auto werden de herinneringen aan de zware tocht en de zoektocht naar de auto als heroïsch gearchiveerd en hadden we een gezellige rit richting Barendrecht. Leuk om mee gemaakt te hebben, maar dit doen we niet meer! We vonden de reis naar en van Egmond aan Zee voor het mooie wat te ver en omslachtig.

Ik kijk al weer uit naar de volgende loop die ik met Sascha ga doen. Ik vind het super gezellig met haar op pad te zijn en het samen lopen gaat ons heel goed af. We zijn een mooi team!

Geplaatst in Running Blind, Sport | Getagged , | Een reactie plaatsen

Marathon Trainingsloop 23 km.

Vandaag was de 1ste van 6 Marathon Trainingslopen bij C.A.V. Energie. Precies 2 weken geleden werd het besluit de Marathon van Rotterdam op 5 april 2020 te gaan lopen defenitief. Dan moet je er ook wat voor gaan doen!

Wilskracht is het sleutelwoord, daar ga ik het op doen. Gisteren bergen tissues weggesnoten, spierpijn en allerlei andere ongemakken die met een verkoudheid gepaard gaan, het zou me vandaag niet tegenhouden. Veel vocht, rust, vitamine C en aanverwante middelen waren mijn wapens. En ik werd zowaar redelijk fit wakker en zag het wel zitten vandaag.

Vanochtend vertrokken rond 10.00 uur 348 atleten voor de trainingsloop van 23 km. Ik liep samen met 34 anderen in de 1ste 32″ groep, deze groep loopt ca. 6’24″/km. = 32 min. per 5 km. Margot liep ook gezellig mee, heb dankzij haar heel prettig en veilig kunnen lopen. Pacers Gudy en Riad gaven het tempo aan en Margareth begeleidde ons op de fiets.

Het tempo zat er goed in, maar prettig genoeg om nog wat te kunnen kletsen. De 1ste drinkpost bevond zich op 7 km. Snel wat sportdrank en water naar binnen en wat winegums in m’n zak gedaan. De groep liep meteen door, even flink aanzetten, want we moesten ook nog eens een pittig viaduct op. Bij 14 km. was de 2de drinkpost, ook hier snel weer door. Als je niet oppast loop je zo een eind achter de groep.

Het was fantastisch weer, fijne temperatuur, nauwelijks wind. Na 21 km. vond ik het erg moeilijk worden. Door de vermoeidheid en het constant focussen op waar ik loop, kon ik niet meer goed in de groep lopen. Ik ben achterin gaan lopen en Henk was zo lief bij me te blijven. Ik moest de groep een beetje laten gaan, ze liepen een meter of 50 op ons uit.

Een dame die ook achterop liep besloot de lus door het sportpark over te slaan. dat leek me ook wel wat. Maar had me voorgenomen vandaag 23 km. te lopen dus dat zal ik doen ook!

Na 2 uur en 28 minuten zat het erop! Een paar partjes sinaasappel en een bekertje heerlijke boullion deden me geweldig goed.

Over 2 weken de 2de Marathon Traininsloop, dan lopen we 25 km. Maar eerst volgende week de NN Egmond Halve Marathon samen met Sascha.

Geplaatst in C.A.V. Energie, Sport | Getagged | 2 reacties

Katerloop

Op Nieuwjaarsdag een evenement organiseren is vooral voor kleine, startende organisaties best lastig. Zie op zo’n dag maar eens voldoende deelnemers en vrijwilligers uit bed te krijgen voor een activiteit onder frisse omstandigheden. Gelukkig hebben een aantal atleten de kou getrotseerd en de weg richting het complex van NSVV te Numansdorp gevonden voor de 1ste Katerloop van Atletiekvereniging Cromstrijen. Een recreatieloop over ca. 4 km.

Rond 11.15 uur was ik al in het bezit van een startnummer, nog best wat tijd over voor de start. Gek genoeg ging die tijd zo vlug dat ik, zonder nagedacht te hebben over een warming up, om 12.00 uur het startsignaal hoorde.

Ik zag best op tegen deze loop, geen buddy, geen idee hoe de route was en… ik had gisteren vernomen dat er zo’n 1 1/2 km. onverhard zou zijn, trailschoenen werden aangeraden. Nou, die had ik gelukkig wel.

Gelukkig ben ik ook niet te verlegen (meer) om hulp te vragen. Een inschatting gemaakt van het deelnemersveld en toen Ron gevraagd of ik met hem mee mocht lopen. “Tuurlijk!”, was meteen zijn antwoord, ik mocht het tempo aangeven. Het was een loop voor de leut, al zouden we er een half uur over doen. Dat toch hopelijk niet.

Met ‘koude’ spieren heel enthousiast van start gegaan. Mijn gelegenheidsbuddy vond het vast een prima tempo, maar voor mij ging de 1ste kilometer in 5’41” toch iets te snel. De 2de ging in 6’05”, maar dat had ook te maken met het feit dat we na 300 m. graspaden gingen volgen. Ook in de 3de kilometer was het nog zo’n 600 m. ploeteren. Blubber en enkele kleine obstakels maakten het best pittig 6’44” over deze kilometer.

Dit had ik nooit alleen kunnen lopen, super dankbaar voor de begeleiding van Ron, die deze taak heel serieus nam en zo een ervaren Running Blind buddy had kunnen zijn.

Het moment dat de voeten het asfalt weer raakten kon er weer wat gas bij. Het tempo was weer net als in de eerste kilometer, 5’41”.

Het parcours was 3,9 km. We hebben dit in 23.35 minuten afgelegd. Een leuk en sportief begin van het jaar wat mij betreft.

Aan de finish wachtte een medaille en een lekkere koek. Erg leuk, hopelijk volgend jaar weer.

Geplaatst in Sport | Getagged | Een reactie plaatsen

Energie Kerstloop

Vandaag was de 18de Kerstloop bij C.A.V. Energie. Mijn buddy Sascha en ik hadden ingeschreven voor de 10 Engelse Mijl, 16,1 km. Na de 12 km. die ik vorige week zondag met veel pijn en moeite had gelopen, zag ik best op tegen de afstand die vandaag op het programma stond. Bij 2 therapeuten geweest de afgelopen week met diverse klachten; stijve kuiten, kramp onder mijn voeten en pijn onder mijn hielen. Beiden waren het erover eens dat de klachten vanuit mijn (onder)rug komen en dat ik er vertrouwen in moest hebben te kunnen lopen vandaag. Nou fijn dat zij het wel zagen zitten, ik had tot vlak voor de start mijn twijfels.

Rond 11.00 uur klonk het startschot, daar gaan we! Prima weer, weinig wind en droog. De eerste kilometers gingen best aardig, pijn was minimaal. Het 5 km. punt passeerden we in 29:32 min, netjes. Ik kreeg wat pijn in m’n zij, dat is lang geleden… Helaas hield dat wel een kilometer of 5 aan. Ondertussen kreeg ik ook steeds meer slijm in mijn keel, de verkoudheid van de afgelopen weken is duidelijk nog niet over. Maar… weinig last van mijn voeten en hielen. De 10 km. ging nog net onder het uur. De kilometers 11 en 12 vond ik het zwaarst, benauwd en mijn rechterkuit had er geen zin meer in. Omdat het lopen toch wat tegenviel, hebben we best veel lopen kletsen, het leidde in ieder geval lekker af. Toch weer iets kunnen versnellen en zelfs nog een paar km’s onder de 6 min. gelopen. Dat bleek achteraf tenminste, had zelf het idee dat we zouden gaan finishen rond de 1:40, maar tijdens de versnelling richting de finish hoorde ik 1:36 door de speakers klinken. Dat viel me alles mee!

Sascha kwam, zoals altijd, met een big smile over de finish, ik kon alleen maar lucht happen. Ze heeft me weer fantastisch begeleid!

1:36:45 en de pijn vergeten, we hebben het weer gedaan! Aan de finish wachtten Sandra en Pascal ons op, we kregen een flesje water en een heel leuke muts/halswarmer. Dat is nog eens leuk, zag deze laatst bij Bol.com en kan deze nu uit het verlanglijstje verwijderen 🙂

Sascha en ik hebben vandaag definitief besloten te gaan voor de Marathon van Rotterdam. Ga nu wel even mijn aanvullende zorgverzekering aanpassen, want verwacht wat meer bezoekjes aan de fysio nodig te hebben.

Geplaatst in C.A.V. Energie, Running Blind, Sport | Getagged , | Een reactie plaatsen

Rotary Santa Run

Op zaterdag 14 december organiseerde Rotaryclub Amstelveen-Nieuwer Amstel haar 1ste Rotary Santa Run door het centrum van Amstelveen. Het goede doel dat hiermee wordt gesteund is het PAWS project van KNGF Geleidehonden. PAWS staat voor Parents Autism Workshop & Support. Het is een trainings- en begeleidingstraject voor ouders van kinderen met autisme, die willen leren hoe een speciaal getrainde huishond hun kind kan helpen.

Rond 15.00 uur zag het Stadshart van Amstelveen rood van de kerstmannen. Ook wij hesen ons, schuilend voor de regen, snel in ons veel te grote Santapak. Tijdens het schuilen een interview mogen geven aan de lokale omroep. Een mooie gelegenheid om te vertellen hoeveel Loyd voor mij betekent en hoe fantastisch het is dat de opbrengst van de Rotary Santa Run naar KNGF Geleidehonden gaat.

Om 15.15 uur werd een korte warming up verzorgd door Nelli Cooman. Loyd vond al die springende rode figuren maar vreemd en blafte zich dus maar warm. Rond 15.30 uur gaf de Burgemeester van Amstelveen, dhr. Tjapko Poppens, het startschot voor de ca. 3,5 km. Hoewel het een run is, legden wij de afstand wandelend af. Erg leuk zo’n sliert Santa’s! Tussen de honderden Santa’s ook 8 geleidehonden. Na 1 km. kregen we warme chocolademelk en cake, waarna we weer met goede moed onze regenachtige tocht vervolgden door het centrum van Amstelveen. Bij het naderen van het Stadshart kregen we een heerlijke pannenkoek aangeboden.

Door en door nat kwamen we drie kwartier later over de finish waar we een mooie medaille kregen omgehangen door Nelli Cooman. En ook voor Loyd natuurlijk een medaille.

Rond 16.30 uur werd een cheque van € 8.000,- uitgereikt aan KNGF Geleidehonden. Er kwamen nog giften binnen, maar alvast een prachtige opbrengst voor het PAWS project!

Ondanks de onophoudelijke regen was deze 1ste Rotary Santa Run door Amstelveen een groot succes, zeer goed georganiseerd en erg leuk!

Geplaatst in KNGF Geleidehonden | Getagged | Een reactie plaatsen

Doppenchallenge Focus Beroeps Academie

De Focus Beroeps Academie start maandag 9 december de ‘Doppenchallenge’. 1de en 2de jaars VMBO Kader- en Basisklassen en de docenten gaan zoveel mogelijk plastic doppen en deksels inzamelen voor KNGF Geleidehonden.

Tijdens de lessen ‘Levensbeschouwing’ is hen e.e.a. uitgelegd over dit goede doel, maar om de leerlingen en ook de docenten een beeld te geven waarvoor ze de challenge aangaan, mochten Loyd en ik komen vertellen over het werk van KNGF Geleidehonden en hoe belangrijk een geleidehond voor iemand is.

Om alle klassen, 19 in totaal, een voorlichting bij te laten wonen had docente Melissa Sikar een heel schema opgesteld; 10 lessen in 5 dagen. Op maandag 18, woensdag 20, vrijdag 22, woensdag 27 en vrijdag 29 november was lokaal 223 van 10.00 tot 12.00 uur hiervoor gereserveerd.

Op de eerste dag werd ik tegen 10.00 uur opgehaald door de docent, even de USB stick inpluggen, digibord aan en zo begon de eerste gastles aan klas 1F1 en 1F4. Leuke geïnteresseerde leerlingen, het einde van de powerpointpresentatie is niet gehaald, maar wel leuke vragen gehad en er werd uitgebreid de tijd genomen voor een fotosessie met Loyd.

Even pauze in de docentenkamer, wat een heerlijke ruimte. Met o.a. een grote leestafel, comfortabele banken en… heerlijke koffie!

Voor de 2de les maakte ik kennis met Lieke Bruinzeel, een docente die ik door de dagen heen vaker zou treffen. Zij is bang voor honden, maar was duidelijk bereid Loyd het voordeel van de twijfel te geven. Voor deze les was geen laptop aanwezig, gelukkig was één van de leerlingen zo behulpzaam zijn laptop af te staan, Ferian hielp tijdens de les ook met het doorklikken van de dia’s. Klassen 1F7 en 1F3 hadden leuke vragen bijv. over dat de hond overal in en mee naar toe mag. “Hoe doe je dat naar een pretpark?” Toeval wil dat ik dat spoedig zou gaan testen tijdens een bezoek aan de Efteling op 25 november. Er zijn attracties waarin hulphonden zijn toegestaan, en nee, niet in de Python! Ook in deze les is het einde van de presentatie niet gehaald, maar interessante vragen en gesprekken zijn naar mijn mening veel leuker.

Op woensdag werd ik opgehaald voor de eerste les aan 1F2 en 1F8. Er werd snel een laptop tevoorschijn getoverd en ik kon beginnen. Verteld over de oprichting van KNGF Geleidehonden, over het eerste jaar van een pup bij Fokgastgezin en Puppy Plleeggezin en over de opleiding in Amstelveen. Verder over het traject dat ik heb doorlopen tot het krijgen van een geleidehond en natuurlijk over mijn ervaringen met Loyd.

Na de pauze zat 2F9 al klaar voor de 2de voorlichting. De docent moest nog even een laptop halen uit zijn lokaal, de boel aangesloten en daar gingen we weer. Ook hier aan de hand van de presentatie veel verteld. Het was blijkbaar een duidelijk verhaal, er waren weinig vragen of reacties vanuit deze klas.

Op vrijdag kwam docente Lieke Bruijnzeel me halen bij de receptie. Ze wist inmiddels al dat ik graag cappuccino extra sterk in mijn bekertje tref. Heerlijk!

Voor iedere les moest de afgelopen dagen een laptop geregeld worden, nu is mijn USB stick niet vies van al die wisselende contacten, maar werken met één apparaat geniet de voorkeur. Vanaf vandaag had ik mijn eigen laptop en presenter bij me, dat werkt lekker!

Het gebeurt regelmatig, niet alleen op deze school, dat wanneer ik mijn spullen in orde maak, Loyd op z’n plek wijs, dat ik achter me hoor: “Ze is toch blind?!” Waarop één docent rap reageerde met: “Ga jij ervan uit dat blinde mensen niets kunnen?”. Het is misschien toch het uitleggen waard. De meeste blinden hebben vaak nog een heel klein beetje zicht waarmee ze bijvoorbeeld licht/donker of silhouetten kunnen onderscheiden. Ervaren blinden kunnen hiermee in combinatie met een ijzersterk geheugen, allerlei trucjes en bluf het prima doen voorkomen dat ze veel zien. In werkelijkheid combineren ze ervaring en allerlei waarnemingen en maken zo een beeld van de situatie. Overigens kunnen veel volledig blinden dit ook. Zo kunnen wij dus ook prima een wachtwoord intypen zonder naar het toetsenbord te kijken of de hondenriem vastmaken aan een tafelpoot.

Bij de les aan 2F2 en 2F3 de hele presentatie afgewerkt, er waren weinig vragen. Voor de liefhebbers voldoende tijd om Loyd te aaien.

De 2de les met 1F5 en 1F6 was erg leuk. Ook hier de hele presentatie kunnen doen, maar voldoende tijd voor leuke vragen en een foto- en aaisessie met Loyd. Heel stoer van enkele gasten die aanvankelijk met een grote boog om Loyd heen gingen, later met hem op de foto wilden.

Op 25 november de proef op de som genomen; Met Loyd naar de Efteling! Hij vond het maar een rare boel daar. De verschrikkelijke sneeuwman die vanuit een put tekeer ging, vond ‘ie wel spannend. Leuk dat hij mee mocht in Symbolika en Droomvlucht, maar om eerlijk te zijn doe je je hond en ook jezelf hier geen plezier mee. Hoewel de foto wel erg leuk is geworden. De vraag is of je altijd met je geleidehond ergens heen of in wil. Wel fijn dat het mogelijk is.

Woensdag stonden de gastlessen aan 2F6/2F7 en 2F5/2F8 op het programma. Terwijl Loyd en ik aankwamen bij lokaal 223 wachtten we even totdat de deur open was. Een leerling stond vlak voor me met z’n arm te zwaaien. Zoiets zou me normaal gesproken kunnen ontgaan, maar een lichte mouw tegen de donkere gang viel op. Was hij nou aan het checken of ik wel echt blind ben?! Op de vraag of hij dit werkelijk aan het doen was: “Nee, nee, ik wilde kijken of de hond zou reageren”. Nou, ook dat is niet de bedoeling bij een hond die aan het werk is! Dit bewijst maar weer dat voorlichting over geleidehondenwerk belangrijk en nodig is.

Vrijdag, de laatste dag alweer. Bijna iedere ochtend hoorden Loyd en ik zo’n 15 meter verderop in de hal reacties op onze binnenkomst variërend van gegil tot “Wat doet die hond hier?” Ook leuke reacties, veel leerlingen die kwamen vragen of ze Loyd even mochten aaien. Ook werd Loyd nog herkend door enkelen die vorig schooljaar een voorlichting hadden bijgewoond. Deze ochtend werden we ontvangen met geblaf, Loyd reageerde er nauwelijks op. Toch had ik even de neiging hem uit zijn tuig te bevrijden en hem op onderzoek uit te laten gaan. Had dan de reacties wel eens willen horen.

De lessen aan 1F9/2F1 en 2F4/1F10 waren leuk. De leerlingen waren geïnteresseerd en hadden weer leuke en goede vragen. Het leuke is dat je zelf ook aan het denken wordt gezet door sommige vragen. “Tja, hoe doe ik dat eigenlijk?”, “En wijkt het af van hoe zienden het doen?” Uiteraard was er aan het einde van beide lessen weer tijd om Loyd te aaien en fotograferen. Zelfs Lieke Bruinzeel waagde een aai over Loyd z’n koppie en het bewijs is vastgelegd.

Het was een bijzondere ervaring al deze klassen voorlichting te mogen geven. Erg leuk hoe de meesten zo enthousiast zijn. Er zijn leerlingen die alvast heel wat doppen hebben gespaard. Ook in de docentenkamer werd de pot op tafel al gevuld met dopjes.

Dank aan alle behulpzame docenten en leerlingen die me begeleid en geholpen hebben deze dagen!

En allemaal veel succes met doppen sparen!

Geplaatst in Algemeen, KNGF Geleidehonden | Getagged | Een reactie plaatsen

NK Running Blind

Op zondag 17 november vond tijdens de NN Zevenheuvelenloop in Nijmegen het officieus Nederlands Kampioenschap Running Blind plaats. 25 blinde en slechtziende atleten stonden samen met hun buddy hiervoor aan de start.

Vanaf 10.30 uur waren we welkom in het NN Runners & Supporters Home in de Nijmeegse Stadschouwburg. Bij de stand van Running Blind kregen mijn buddy Sascha en ik een grote envelop en een polsbandje dat toegang gaf tot het NN Runners & Supporters Home. Het was echt top geregeld, je voelt je een hele VIP. Beveiligers zorgden ervoor dat alleen mensen met een polsbandje binnen kwamen. We kregen consumptiemunten, koffie, thee en soep kon je onbeperkt nemen. We hadden een ruime kleedruimte tot onze beschikking en onze sporttassen werden in bewaring genomen.

Onze envelop bevatte het startnummer en ons oranje/witte Nationale Nederlanden – Running Blind tenue. Het korte broekje hebben we in de envelop laten zitten, wellicht leuk in de zomer, maar voor vandaag leek een zwarte lange tight een goede keus.

Er deden best veel bekenden mee, mijn Loo Eff vriendin Lieke was er ook, heerlijk haar weer even te zien! Helaas was er weinig kans om lekker bij te kletsen.

Om 12.30 uur werden alle Running Blind atleten en buddies verzocht te verzamelen voor een groepsfoto. Daarna liepen we gezamenlijk richting de start van de NN Zevenheuvelenloop 15 km. Twerwijl wij ons begaven in het startvak waren de eerste lopers al van start. Zo’n 28 minuten na de officiële start stonden wij klaar voor ons eigen startmoment. Dat was echt geweldig! Wat een applaus en aanmoedigingen. Je voelt je net een prof atleet.

Wat een heerlijk gevoel, die eerste 500 m. word je gewoon gedragen door het publiek. Onze kilometertijd bij het eerste meetpunt liet dat ook wel zien. We hadden behoorlijk hard gelopen, 5’12″/km. Dat moest echt even wat minder hard, maar daar zorgde het eerste vals plat wel voor.

Op weg naar het 5 kilometerpunt was het best even pittig omhoog, we passeeerden de 5 km. in 27:59. Netjes, zou mooi zijn als we deze tijd nog 2 keer kunnen lopen, maar op dat moment zag ik dat niet gebeuren.

Heuvels liggen mij niet, het kost me zoveel moeite omhoog te komen. Intussen wordt ik van alle kanten ingehaald. Afdalingen liggen me daarentegen heel goed. Ik durf me te laten vallen, gewoon zo hard mogelijk naar beneden en zodra het vlak wordt het ‘normale’ tempo weer opppakken. Deze tactiek werkte vandaag prima. Ik liet me niet gek maken, gewoon rustig omhoog en dan knallen naar beneden. Het mooie was dat op iedere heuvel de top werd aangekondigd met een bel of ratel. Hierdoor wist je precies wanneer de ellende weer voorbij was.

Tussen de 7 en 9 km. zaten 3 pittige kuitenbijters, waarvan de middelste, de Engelenberg op 102 m. lag. Bij één afdaling vloog ik zo lekker naar beneden dat ik Sascha met ons lint achter me aantrok. Dat zal best een komisch gezicht geweest zijn.

10 km. in 56:30, wauw dat is mooi! Maar toen kwam weer een vreselijke heuvel, aan de Meerberg leek geen top te komen. De 11de kilometer was onze langzaamste, maar vanaf nu alleen nog maar naar beneden zei men. Nou dat was niet helemaal waar, maar die kleine stukjes omhoog vielen in het niet bij wat vooraf ging. Het tempo ging weer wat omhoog en we durfden hardop te zeggen dat een tijd onder de 1:30 ging lukken. Bij iedere kilometer stelden we de vermoedelijke finishtijd naar beneden bij.

Wat een geweldig leuke loop is dit! We kregen onderweg ontzettend veel complimenten en aanmoedigingen van zowel mensen aan de kant als atleten.

Met nog 1 km. te gaan wisten we dat 1:25 nog wat ook tot de mogelijkheden ging behoren. Dat zou echt super zijn! Ik hoorde Sascha de 100 meters afroepen en tegelijk voelde ik mijn benen vollopen, maar toen ze zei dat als ik iets zou aanzetten we onder die 1:25 zouden lopen kon ik er toch nog wat uitpersen.

De speaker riep ons al om, nog even een eindsprint en… 1:24:44!

Ik kon mijn geluk niet op, een tijd waar ik werkelijk niet van had durven dromen en meteen een persoonlijk record op de 15 km. Mijn vorige beste tijd, 1:26:58 liep ik in september 2010.

Bij de finish kregen we een mooie houten medaille omgehangen en een flesje sportdrank. Bijzonder lekker drankje trouwens, AA Drink Smart Recovery.

Op weg naar het NN Runners & Supporters Home werden we door een fotograaf gevolgd. We gingen op de foto vanaf de finish en bij de namenwand op de expo, waarop alle deelnemers vermeld staan. Deze was voor deze editie aangepast, de namen van de NK deelnemers werden ook in braille weer gegeven.

We hadden het ondertussen best koud gekregen, binnen was het lekker. Met de consumptiemunten hebben we onszelf getrakteerd op een heelijk luxe broodje. Na een warme bak koffie vond ik dat ik wel een pilsje verdiend had. Die smaakte me uitstekend!

Om 15.45 uur was de prijsuitreiking van het Nederlands Kampioenschap Running Blind. Mijn vriendin Lieke is bij de dames 3de geworden en stond trots op het podium. Zij had samen met haar buddy Joost een prachtige 1:22:46 gelopen.

Podium:

  Mannen Buddy Netto tijd
1 Theo Grabijn Marianne Lankelma 01:13:17
2 Koen Versseput Maarten Veen 01:17:59
3 Martijn Rijsenbrij Jim Delforterie 01:18:38
       
  Vrouwen Buddy Netto tijd
1 Johanny Gelens Henk Visser 01:12:58
2 Machteld Cossee Lisa Verdun 01:14:19
3 Lieke Brouwer Joost Sperber 01:22:46

Om 17.00 uur was dit prachtige feest ten einde. We gingen richting de parkeergarage alwaar wij nog even moesten wachten op de ANWB Wegenwacht. We hadden ons nl. die ochtend buitengesloten. De deuren op slot en de sleutels nog vrolijk bungelend in het contact. Gelukkig werden we vriendelijk en snel geholpen.

Al met al een heerlijke dag!

Geplaatst in Running Blind, Sport | Getagged , | Een reactie plaatsen