Coopertest

Op dinsdag 5 november was de 14de editie van de halfjaarlijkse Coopertest op de atletiekbaan van C.A.V. Energie. Dankzij een grotendeels vast team van vrijwilligers loopt deze 12 minutenloop altijd gesmeerd. Aan de inschrijftafel zaten 3 ‘nieuwe’ vrijwilligers, ook daar liep het op rolletjes. Isabelle stond vanavond voor het eerst langs de baan nummers op te roepen en afstanden te noteren. Dankzij dit fijne team kon ik vanavond zelf deelnemen en ontspannen met Loopgroep E meedoen aan de warming up.

Met 78 atleten verdeeld over 6 series hadden we een prachtige opkomst.. Alles verliep overzichtelijk en vlot.

Het was prima weer om te lopen, weinig wind bij ca. 9 graden. De vrijwilligers hadden zich goed voorbereid op een lange avond langs de baan en waren warm gekleed, hoewel bij enkelen een paar handschoenen geen overbodige luxe had geweest.

Lekker meedoen was voor vanavond mijn enige doel. Met de halve marathon van zondag in de benen had ik geen verwachtingen, behalve dan dat ik de 2.200 m. wel moest halen.

Na een gezamenlijke warming up stond Loopgroep E om 19.40 uur aan de start voor serie 2. Ik vertrok in een groepje dat de eerste 200 m. in 60 sec. aflegde. Dat was best snel, maar voelde prima. Toch even ietsje minder, want ik moest nog 11 minuten! Junaida liep voor me een heerlijk tempo, we liepen los van de groep achter ons. Toch moest ik haar bij 700 m. laten gaan. Geeft niks, gewoon lekker het eigen tempo vasthouden. Heb het gat na 1.200 m. toch weer dicht kunnen lopen. Onze speaker Erik zag een strijd ontwikkelen en moedigde ons beiden aan. Het ging zo lekker, helaas zakte het tempo van Junaida bij 1.400 m. waardoor ik alleen verder ging. Hoorde Erik bij de 1.600 m. haar aanmoedigen mijn rug in de gaten te houden.

Met minder dan 4 minuten te gaan durfde ik nog wel iets aan te zetten. Op jacht naar mijn voorganger Els. Zij liep vrij strak 5’/km. en lag zo’n 100 m. voor op me. Bij 2.000 m. riep Aad me toe dat ik de 2.300 m. zeker ging halen, nog 1 ½ minuut! Het 11 minuten signaal klonk toen ik bij de 2.100 m. liep. Alles er uit, kan mij het schelen! Daar waar Els de laatste ronde aan tempo wat inleverde, kon ik even flink doortrekken en kreeg haar in mijn vizier. Ben haar tot op 5 meter genaderd.

Wauw, wat ging dat lekker zeg! 2.342 m. was het eindresultaat. Ruim 120 m. verder dan in mei dit jaar. Ben heel tevreden.

In de 4 series na ons werd flink strijd geleverd, het verst werd gelopen door Volkan Bugur uit Rotterdam. Ook wel eens leuk, deze voor Energie onbekende loper liep 3.456 m.

Met bijzondere dank aan alle vrijwilligers die het tot een zeer geslaagde en leuke avond hebben gemaakt!

Dit bericht is geplaatst in C.A.V. Energie, Sport met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *